baner kolda

Dzień Jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich

W sobotę 14 października br. odbył się pierwszy w historii katowickiego Kościoła Dzień Jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich. Do Katedry Chrystusa Króla tłumnie przybyli świeccy członkowie PRD wraz ze swymi proboszczami. Był czas na wspólny różaniec, ciekawe konferencje i mszę świętą z homilią arcybiskupa Wiktora Skworca. A na zakończenie zebranych zaproszono na wspólne rozmowy i poczęstunek w obszernych korytarzach pobliskiego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego.

Jedną z konferencji poprowadził ks. dr Adam Pawlaszczyk. Na wstępie nawiązał do mądrej przypowiastki: „Bardzo dawno temu w Chinach żyło sobie dwóch przyjaciół. Jeden z nich potrafił pięknie grać na harfie. Drugi był niezwykle utalentowany w bardzo rzadkiej sztuce słuchania. Kiedy pierwszy z nich grał i śpiewał o górach, drugi mówił: – Widzę te góry, tak jakby stały przede mną. Kiedy pierwszy wyrażał swoją muzyką dźwięk strumienia, drugi słuchał go i potwierdzał: – Słyszę jak woda przemyka pośród kamieni. Ale pewnego dnia ten, który umiał słuchać zachorował i wkrótce zmarł. Jego przyjaciel przeciął struny harfy i nie grał już nigdy więcej. Istniejemy jedynie wtedy, kiedy ktoś nas słucha. Najpiękniejszy dar, jaki możemy ofiarować drugiemu człowiekowi to «naprawdę» wysłuchać go”. W ten sposób zobrazował rolę Parafialnej Rady Duszpasterskiej, która ma jedynie głos doradczy, ale trzeba umieć go słuchać. Ważne, aby ludzie świeccy i duszpasterze współdziałali razem i w jedności dla dobra Kościoła, dla dobra wspólnego. I koniecznie z duchem Chrystusa.

Kolejną konferencję poprowadził ks. Roman Chromy – dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego katowickiej kurii, który powiedział: „Wszyscy kochamy Kościół. Codzienne zadania i obowiązki łączymy z zaangażowaniem w nasze wspólnoty parafialne. Nieraz z wielkim poświęceniem i oddaniem. Każda miłość potrzebuje jednak powrotu do jej źródła. Źródłem jest Chrystus, ten który teraz wychodzi nam na spotkanie. Powierzmy mu nas samych i nasze wspólnoty”. Następnie zapoznał zebranych z podstawowymi założeniami do realizacji dwuletniego programu duszpasterskiego dla Kościoła w Polsce pod hasłem „DUCH, KTÓRY UMACNIA MIŁOŚĆ (2017–2019). Podkreślił, że w pierwszym roku 2017/2018, tj. od Adwentu br. towarzyszyć nam będą słowa „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”.

Ten zwrot w stronę Pięćdziesiątnicy stwarza nam szansę ponownego odkrycia Osoby Ducha Świętego, jego owoców i darów, dzięki którym możemy wyznać: „Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3). W chrześcijańskiej praktyce obdarowanie Duchem Świętym uzdalnia wierzącego do świadectwa o Chrystusie, szerzenia i obrony wiary, a także do odkrywania miejsca we wspólnocie Kościoła i zaangażowania na rzecz wspólnego dobra. Jesteśmy ponadto wezwani do duchowego wzrostu poprzez pogłębienie skutków sakramentu bierzmowania i zastosowanie ich w procesie wzrastania do dojrzałości chrześcijańskiej. Adresatami tego programu duszpasterskiego są wszyscy ochrzczeni. Ks. Chromy zapowiedział, że każda parafia otrzyma pięć tematycznych zeszytów: teologiczno-pastoralny, homiletyczny, katechetyczny, liturgiczny i maryjny.

W trakcie spotkania bardzo serdecznie zebranych przywitał także proboszcz Katedry Chrystusa Króla ks. dr Łukasz Gaweł, wyrażając jednocześnie wdzięczność wszystkim wspólnotom parafialnym za wsparcie finansowe prac remontowych w tej świątyni Matce. Zwrócił uwagę na nowe okna w kopule katedry z pięknymi witrażami i zaprosił na listopadowe uroczystości odpustowe.

Po mszy św. ks. dr Grzegorz Strzelczyk omówił etapy realizacji Uchwał II Synodu Archidiecezji Katowickiej. Na pierwszym miejscu wymienił konieczność otwarcia każdego kościoła w ciągu dnia. Poprosił, aby na posiedzeniach PRD rozpoznać aktualną sytuację parafii i zastanowić się, jak docierać do ludzi oddalonych od Kościoła (podobno 50% nie pojawia się w kościele), jak głosić Jezusa i dawać o Nim świadectwo, jak uczyć modlitwy i odpowiedzialności za parafię, jak rozeznać uzdolnienia i charyzmaty parafian.
Dzień Jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich zakończył się spotkaniem na Wydziale Teologicznym UŚ, gdzie można było porozmawiać i spożyć przygotowany przez wolontariuszy poczęstunek. Następne tego typu spotkanie zaplanowano za pięć lat, tyle bowiem trwa kadencja Parafialnych Rad Duszpasterskich.

Krystyna Kajdan
P.S.
Zdjęcia: K. Pawlaczyk/ks. sk


Postawieni na straży winnic!

(Homilia Arcybiskupa Wiktora Skworca wygłoszona w czasie Dnia Jedności Duszpasterskich Rad Parafialnych)

1. Dzisiaj, jako modląca się wspólnota archidiecezjalnego Kościoła, przeżywamy dzień jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich. To – pierwsze takie spotkanie Przewodniczących, ich Zastępców i Sekretarzy Rad Duszpasterskich, wyłonionych w niedawnych wyborach do tego gremium.
Gratuluję wam wyboru, nominacji, za którymi kryje się zaufanie i błogosławione owoce waszej wcześniejszej pracy dla parafii. To dzięki ofiarnej obecności we wspólnotach parafialnych, wynikającej ze świadomości odpowiedzialności za Kościół i losy Ewangelii, zostaliście zauważeni, poznani i wybrani.
Szczególną formą waszej odpowiedzialności będzie teraz wasze działanie w Parafialnych Radach Duszpasterskich, do których zostaliście włączeni. W przysiędze składanej na ręce Proboszcza wypowiadaliście takie słowa przyrzeczenia:
„Ja NN, powołany na członka parafialnej rady duszpasterskiej, przyrzekam wobec Boga, że powierzoną mi funkcję będę wykonywał według najlepszej swej woli, zgodnie z moim sumieniem i z przepisami prawa kościelnego. W szczególności przyrzekam, że w miarę swych sił i z poczuciem odpowiedzialności będę wspomagał proboszcza w działalności duszpasterskiej, mając na względzie tylko chwałę Bożą i dobro Kościoła. Tak mi dopomóż Bóg! Amen”.
Praca na chwałę Bożą i dla dobra Kościoła, to nadrzędne cele działania każdego członka Parafialnej Rady Duszpasterskiej. Ważne jest w tym przypadku słuchanie głosu sumienia, w którym rozbrzmiewa głos Boga pomagający człowiekowi wybierać między dobrem a złem. Właściwie uformowane sumienie nakazuje nam zawsze stawać po stronie dobra, sprawiedliwości i prawdy; nawet za cenę własnego poniżenia czy cierpienia. Na wzór błogosławionych, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go, wy wszyscy, jako członkowie Parafialnych Rad Duszpasterskich jesteście wezwani w do obrony Chrystusa i Jego Kościoła we współczesnym świecie, który tak szybko i bezpodstawnie oskarża uczniów Chrystusa, tylko dlatego, że myślą inaczej, albo że są wyrzutem sumienia dla tych, którzy chcieliby żyć tak, jakby Boga nie było. Jesteście powołani do dawania czytelnego świadectwa wartościom ewangelicznym! W pieśni napisanej przez Romana Brandstaettera, zatytułowanej Nikodem czytamy:
Boję się na równi dobra i zła,
Bo wymagają one ode mnie dokonania wyboru.
Najchętniej patrzyłbym przed siebie
Obojętnym wzrokiem i z równym spokojem
Przyglądałbym się dobru i złu.
Ale pomyślałem:
„Powinienem przejść na stronę dobroci
Jak na stronę szlachetnego przeciwnika”.
Drodzy Członkowie Parafialnych Rad Duszpasterskich!
2. Jesteście po właściwej stronie. Łączy nas wszystkich troska i odpowiedzialność za Kościół. Aby to zadania realizować potrzeba odwagi. Potrzeba odważnych, którzy dają pierwszeństwo słowu Bożemu, którzy upominają się o sprawiedliwość i prawdę. Podejmując współpracę z duszpasterzami, przede wszystkim z proboszczami, na rzecz wspólnot parafialnych, stajecie się świeckimi apostołami, których świadectwo życia nie pozostaje bez wpływu na postawę pozostałych członków wspólnoty parafialnej.
Zgodnie ze Statutem Rad Duszpasterskich Archidiecezji Katowickiej Parafialna Rada Duszpasterska za swój podstawowy cel ma „współodpowiedzialne wspieranie kapłanów w organizacji życia duszpasterskiego danej wspólnoty” (Statut, p. 2).
Zadaniem Rady jest współpraca z duszpasterzami nad budową Królestwa Bożego w naszych wspólnotach wiary. To nam duszpasterzom dziś w Godzinie Czytań powiedział w swojej homilii Grzegorz Wielki, papież:
„Zatrzymujemy godność, a pomijamy zobowiązania godności. Ci, którzy nam zostali powierzeni, opuszczają Boga, a my milczymy; pogrążyli się w nieprawości, a my nie wyciągamy pomocnej ręki”.
Drodzy Bracia – jesteśmy – jak mówi papież Grzegorz Wielki – postawieni na straży winnic! Na tej strażnicy nie jesteśmy sami – mamy – jak widać w tej katedrze – wielu sprzymierzeńców! Patrząc z tej perspektywy byłoby niewłaściwością dopuszczanie dysonansu między duszpasterzem a świeckimi członkami Rady. Chrystus Pan formował swych uczniów w innym duchu. Duch miłości i służby stanowi cechę wyróżniającą wspólnoty chrześcijan. Jeśliby zabrakło tego ducha w naszych działaniach, znaczyłoby to, iż odeszliśmy od Prawdy Chrystusowej, od wspólnej troski o winnicę Pana! Istnieje obszerna dziedzina wspólnego zatroskania o stan naszych parafii – od diagnozy poczynając. Istnieje szeroka możliwość inicjatyw, które przy dobrej woli można podjąć, zarówno tych inspirowanych uchwałami II Synodu jak i programem duszpasterskim Kościoła w Polsce. Pośród przybywających wyzwań, najbardziej podstawową sprawą pozostaje budowanie wspólnoty parafialnej w oparciu o udział w Eucharystii. To troska o nią powinna nam zmobilizować do utworzenia w każdej parafii zespołu liturgicznego (372).
Nieustannym wyzwaniem dla Rad Duszpasterskich jest wspieranie kapłanów w trosce o dzieci, młodzież i seniorów, o istniejące w parafii grupy formacyjno-modlitewne. W znacznej mierze to od waszego zaangażowania i współpracy zależy dynamika życia religijnego w parafii oraz rozwiązywanie bieżących problemów duszpasterskich. A jest ich wiele – kto ma otwarte oczy – widzi sprawy rodziny, dostrzega usychanie latorośli na winnym krzewie parafii, na co wskazuje m.in. procent określający udział parafian w niedzielnej Mszy św. Wszyscy mieszkańcy parafii powinni odczuwać troskę pasterza i współ-parafian o siebie. I wszyscy powinni być o tej trosce informowani; dlatego ważna jest wewnątrz-parafialna komunikacja; podobnie i wewnątrz-dekanalna, jako odpowiedź na powszechne zjawisko mobilności!
Bracia i Siostry!
Trwająca wizytacja kanoniczna w parafiach dekanatu piekarskiego przekonuje, że w naszych górnośląskich parafiach są „peryferie” materialnej i moralnej nędzy, do których nie dociera światło Ewangelii ani pełne nadziei wezwanie Zbawiciela: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11, 28); a kiedy oni już nie przychodzą do parafialnego wieczernika trzeba iść do nich z serdecznym zaproszeniem na ucztę Baranka. Pytał Pan proroka Izajasza: „Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! (I 6,8). Oto ja poślij mnie! Tak bracia i siostry – członkowie PRD – są w sprawach Ewangelii, Kościoła i parafii – „na posyłki”. Tak działają np. osoby należące do Legionu Maryi, apostołując od drzwi do drzwi! Naszym wspólnym staraniem powinno być dążenie, aby w kręgach oddziaływania parafii znaleźli się wszyscy mieszkańcy parafii! To od was Bracia i Siostry, zależy czy parafia będzie wspólnotą wspólnot, a wszystkim ją tworzącym będzie zależało na tym, aby trwać w komunii z Bogiem i bliźnimi.
Szczególne miejsce w każdej wspólnocie parafialnej zajmują chorzy i cierpiący. Ojciec Święty Benedykt XVI w swojej encyklice o nadziei zapisał słowa: „Zasadniczo miarę człowieczeństwa określa się w odniesieniu do cierpienia i cierpiącego” (Spe salvi 38). Ważną rzeczą jest zaangażowanie wszystkich parafian, przy współpracy z parafialną Caritas, na rzecz osób, które z racji swego wieku i krzyża choroby pozostają w domach. Od dobrej woli nas wszystkich zależy również to, czy osoby te będą mogły regularnie spotykać się z Chrystusem w Komunii Świętej. W wielu parafiach naszej diecezji chorzy mogą w każdą niedzielę jednoczyć się z Jezusem, pozostającym wśród nas pod postacią chleba, dzięki posłudze Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej. Wśród nich wielu jest byłych lub obecnych członków Parafialnych Rad Duszpasterskich..
Drodzy Bracia i Siostry!
„Podobało się bowiem Bogu uświęcić i zbawić ludzi nie pojedynczo … lecz uczynić z nich lud, który by Go poznał w prawdzie i Mu służył” (LG 9).
Pozostajemy wspólnotą uczniów Chrystusa, która przemierza drogę ku naszej wspólnej Ojczyźnie w niebie. Na tej drodze jesteśmy sobie nawzajem potrzebni – duchowni i świeccy. Pracując wspólnie, współdziałając we wszystkim – jak przystało na chrześcijan – możemy skutecznie zmieniać oblicze tego świata. Jedność jest potężną siłą, o którą rozbijają się nie tylko wrogie systemy i ideologie, ale przede wszystkim siły zła. Źródłem naszej jedności jest sam Jezus Chrystus. To On, w Modlitwie Arcykapłańskiej prosił za wspólnotę swoich uczniów – uczniów wszystkich czasów – „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17,21). Podejmujmy z przejęciem i zaangażowaniem trud budowania jedności i zgody w środowiskach naszych wspólnot parafialnych. Pamiętajcie, że to, co nas łączy w przestrzeni wiary jest najważniejsze; dlatego nie służymy pod sztandarem żadnej partii politycznej, choć współpracujemy z nimi i z samorządami dla dobra wspólnego! Przede wszystkim służymy prawdzie i sprawie Ewangelii, Kościołowi katolickiemu – a jest on jeden, święty i katolicki, to znaczy powszechny! I otwarty – o czym nam niestrudzenie przypomina papież Franciszek; otwarty na ludzką rodzinę i każdego człowieka, co w naszych parafiach manifestuje się otwartymi kościołami! II Synod – tę sprawę postawił jasno – „Zarządza się, aby w każdej parafii kościół pozostawał w ciągu dnia otwarty”(404).
Bracia i Siostry!
Wspólnota, kościelna komunia, to, co po ludzku często wydaje się niemożliwe, dzięki mocy Jezusa Chrystusa i dzięki Jego obecności w Kościele, staje się rzeczywistością. Przyjmijmy z wiarą i nadzieją przesłanie dzisiejszej Ewangelii: „ błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”.
Świętując dzisiaj dzień jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich, już na początku kadencji wyrażam wam wdzięczność za ofiarną pracę, za wasz trud włożony w budowanie wspólnot parafialnych. Niech przez kolejne lata posługi prowadzi was światło Ducha Świętego, rozpraszające mroki trudnych chwil, decyzji czy też podejmowanych działań. Niech na wzór kobiety z dzisiejszej Ewangelii towarzyszy wam zawsze odwaga w zabieraniu głosu i zabieganiu o prawdę i sprawiedliwość, jedność i miłość. A podejmując decyzje stawajcie zawsze po stronie tego, co słuszne, po stronie dobra – tego dobra, które jest odblaskiem dobroci samego Boga. I pamiętajcie na słowa Jezusa:
„Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je wiernie”.

Źródło: www.archidiecezja.katowice.pl

Parafia
Najświętszych Imion
Jezusa i Maryi

ul. Przyklinga 12, 
40-551 Katowice-Brynów
tel. 32 251 86 60
brynow.jm@archidiecezja.katowice.pl


Msze Święte:

niedziele i święta:
7:30, 9:00, 10:30, 12:00, 18:00

dni powszednie:
8:00, 18:00

piątki
8:00, 16:30 (szkolna), 18:00


Nabożeństwa

Adoracja Najświętszego Sakramentu
czwartek 17:00 – 18:00

Nabożeństwo ku czci Serca Pana Jezusa
pierwszy piątek 8:30, 18:30


Kancelaria Parafialna

poniedziałek
9:00-10:00
wtorek, czwartek, piątek
9:00-10:00, 17:00-18:00

 

chrzty i roczki
1. niedziela miesiąca 12:00

 

protokoły przedślubne
po mszy św. wieczornej - po umówieniu


numer konta bankowego:
BOŚ: 05 1540 1128 2001 7050 4713 0001


 

Szukaj na stronie