Jeśli ziarno pszeniczne rzucone w ziemię obumrze, wyda plon obfity (J 12, 24)

Słowo, które rodzi życie.

Nasza podróż ku Wielkiej Nocy zbliża się do celu: droga, którą przeszedł Jezus, jest również naszą drogą. Los Pana Jezusa, który umiera, aby zmartwychwstać, jest "normą" dla tych, którzy za Nim podążają.

Ewangelista wyraża tę prawdę za pomocą trzech zbieżnych ze sobą porównań na temat "krzyż - chwała": pszenica, która umiera, aby przynieść plon; sługa, który musi iść za swoim Panem; niepokój Jezusa, który zapowiada swoje zbliżające się wywyższenie. Żyć, znaczy dawać życie. Niedawanie jest już umieraniem: wiemy, że kiedy woda się zatrzymuje, zamiera, gnije. Dlatego ważne jest, abym stał się ziarnem pszenicy, które znika.

Ziarno pszenicy zasiane w przyjaznej ziemi mojej rodziny, mojej wspólnoty, w nierzadko jałowej ziemi mojej pracy, w gorzkiej ziemi pytań bez odpowiedzi, dni pełnych łez. A to ziarno pszenicy zawiera życie samo w sobie, pod jednym warunkiem: kiedy staje się darem, kiedy znika.

Wiem to z doświadczenia: jeśli jestem tylko dla siebie, nie przydaję się na nic, nawet dla samego siebie. Warunek jest w tym, aby znikać, podarować siebie. I znowu rozkwitnie życie: nie tak, jak ty chcesz, ale jak chce Bóg. Tak zrobił Jezus: podarował samego siebie. On jest jak nasienie, które zapada się w ziemię, to znaczy, że oddaje się aż do śmierci, aby wydać owoc. A owocem jest utworzenie rodziny: "przyciągnę wszystkich do siebie". Jezus ofiaruje się, aby zgromadzić wszystkich ludzi, aby ludzie stali się rodziną Bożą.

Komentarz pod redakcją Giovanniego C.


 

 

Ewangelia
wg św. Jana
(J 12, 20-33)

Ostatnia wypowiedź Jezusa do tłumu po triumfalnym wjeździe do Jerozolimy. Zbawiciel porównuje się do ziarna pszenicy. Traci ono swą dotychczasową postać, obumiera, by wydać plon. Śmierć Chrystusa daje życie nowe wszystkim, którzy pozwalają się pociągnąć Chrystusowi. Módlmy się, żeby było ich jak najwięcej. Sami wskazujemy im znak Jego Krzyża. Tylko w Krzyżu jest zbawienie całego świata. Sąd dokonuje się już teraz. Każdy określa swą przyszłość. Przyjmując lub odrzucając dzieło Chrystusa.


 

Mając inne poglądy

Życie, które rodzi słowo.
Czułem, że mogę kochać Jezusa w każdym, gdy zobaczyłem idącego w moją stronę kolegę o zupełnie innych poglądach niż moje, czytającego gazetę. Aby uniknąć dyskusji, miałem pokusę przejść na chodnik po drugiej stronie ulicy. A co z moimi pierwszymi intencjami?

Tymczasem on już był przede mną. Z palcem przyłożonym na gazecie w miejscu, gdzie wielkimi literami widniał tytuł artykułu atakującego Kościół, naskoczył na mnie pełen złości. Zamiast odeprzeć atak jak zwykle - powstrzymałem się. Z wysiłku jednak zaczęłam się pocić. Już miałem ustąpić, kiedy jego ton zaczął być mniej agresywny. Wciąż go słuchałem, a on, szczęśliwy, że może się przed kimś otworzyć, zaczął mi opowiadać w coraz bardziej poufny sposób, że jako dziecko chodził do kościoła ...

Byłem oszołomiony: nie było w nim nic z tego, jak go do tej pory postrzegałem. Być może jego zachowanie było tylko zewnętrzną zasłoną, pod którą ukrywał szczerą miłość do Jezusa. Nie wiem, co mu odpowiedziałem na jego prośbę o radę, jednak musiał chyba poczuć się zrozumiany, przyjęty, bo się wzruszył, i tam, na ulicy, mnie uściskał.

A. P. - Rzym

 

Parafia
Najświętszych Imion
Jezusa i Maryi

ul. Przyklinga 12, 
40-551 Katowice-Brynów
tel. 32 251 86 60
brynow.jm@archidiecezja.katowice.pl


Msze Święte:

niedziele i święta:
7:30, 9:00, 10:30, 12:00, 18:00

dni powszednie:
8:00, 18:00

piątki
8:00, 16:30 (szkolna), 18:00


Nabożeństwa

Adoracja Najświętszego Sakramentu
czwartek 17:00 – 18:00

Nabożeństwo ku czci Serca Pana Jezusa
pierwszy piątek 8:30, 18:30


Kancelaria Parafialna

(od 22.01.2018 nowe godziny)
poniedziałek

9:00-10:00, 16:45-17:45
wtorek
9:00-10:00
środa
16:45-17:45
czwartek
9:00-10:00, 16:45-17:45
piątek
9:00-10:00

 

 chrzty i roczki

1. niedziela miesiąca 12:00

 

protokoły przedślubne
po mszy św. wieczornej - po umówieniu


numer konta bankowego:
BOŚ: 05 1540 1128 2001 7050 4713 0001


 

Szukaj na stronie