Bez kategorii

Ogłoszenia duszpasterskie 27 niedziela zwykła - 7 października

Wprowadzenie do liturgii:
Dzisiejsza Liturgia Słowa przypomina nam o wielkości małżeństwa. Jezus zwraca uwagę, że małżeństwo było pomysłem Boga od samego początku, od stworzenia. I naucza: „Co Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”. Prośmy dziś o umocnienie małżonków w łasce sakramentu, których ich połączył. Polecajmy zwłaszcza małżeństwa przeżywające trudności.
Kolekta na potrzeby naszej parafii. Bóg zapłać za każdą ofiarę.

*******************

1. Zapraszamy wszystkich na nabożeństwa różańcowe codziennie o godz. 17.15. Ojciec święty prosi o modlitwę różańcową za Kościół oraz w intencji trwającego synodu.

2. Rozpoczynamy cykl katechez dla dorosłych poświęconych wyznaniu wiary pod hasłem: FILARY WIARY. Spotkania odbywać będą się w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca o godz. 18.45 w kościele. Poprowadzi je ks. Tomasz Jaklewicz. Pierwsze spotkanie w najbliższy wtorek 9 października! Temat: co to właściwie znaczy wierzyć?

3. Ponawiamy zaproszenie dla młodzieży (od 6 klasy szkoły podstawowej do 25 roku życia). W każdy piątek o godz. 19.00 w salce parafialnej proponujemy spotkanie grupy młodzieżowej.

4. Ponawiamy również zaproszenie adresowane do dzieci szkół podstawowych. Zapraszamy na spotkanie Wspólnoty Dzieci Maryi w sobotę o godz. 10.30 w salce parafialnej.

5. W przyszłą niedzielę będziemy przeżywać dzień papieski pod hasłem „Promieniowanie ojcostwa”. Przed kościołem odbędzie się zbiórka na fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia.

6. W przyszłą niedzielę Msza św. o godz. 18.00 będzie to tzw. Msza przy świecach z udziałem chóru „Pro Arte”.

7. Pierwsze spotkanie rodziców oraz dzieci przygotowujących się do wczesnej Komunii świętej odbędzie się 15 października (poniedziałek) o godz. 17.00.

8. Do dzisiejszego Gościa Niedzielnego dołączona jest płyta DVD z filmem „Sprawa Chrystusa” opowiadającym prawdziwą historię dziennikarza prowadzącego śledztwo w sprawie Chrystusa.

9. Na nowy tydzień życzymy Bożego błogosławieństwa.

PORZĄDEK NABOŻEŃSTW 07.10 - 14.10.2018

NIEDZIELA 07.10 – 27. NIEDZIELA ZWYKŁA

7.30 Za + męża Marka oraz ++ rodziców Leokadię i Zenona
9.00 Za + Grzegorza Kota (10.rocznica śmierci)
10.30 1 int. Za + Waldemara Kolińskiego (10.rocznica śmierci) oraz ++ z rodziny Stanaszek
2 int. W intencji Stanisławy i Jana Błoniarzów z okazji 30.rocznicy ślubu z podziękowaniem za otrzymane łaski i prośbą o dalszą opiekę Bożą, także dla najbliższej rodziny
12.00 1 int. W intencji dziecka przyjmującego chrzest św.: Zuzanny Nowakowskiej oraz rocznych dzieci: Bartłomieja Tchórza, Wojciecha Szaramy i Pawła Majeranowskiego
2 int. Dziękczynna w intencji małżonków Eugenii i Ewalda Grzyśka z okazji 50.rocznicy ślubu z prośbą o dalszą opiekę Bożą
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 O radość życia wiecznego dla ++ Bernarda Wolnego (5.rocznica śmierci) oraz żony Barbary

PONIEDZIAŁEK 08.10

8.00 W intencji męża z prośbą o powrót do zdrowia
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 1 int. ++ Longina (1.rocznica śmierci) i Bożenę Furgołów oraz ++ z rodziny Patałów
2 int. Za ++ Kazimierza Płaszczyk, Tadeusza, rodziców z obu stron, rodzeństwo, Jacka Szymańskiego i szwagra Lucjana

WTOREK 09.10

8.00 O radość życia wiecznego dla + prof. Andrzeja Limańskiego (od rodziny Krawiec)
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 1 int. O radość życia wiecznego dla + Juliusza Suchy
2 int. Za + Zofię Gąsior (3.rocznica śmierci)

ŚRODA 10.10

8.00 W intencji Adama z okazji 84.rocznicy urodzin, z podziękowaniem za otrzymane łaski i prośbą o dalsze Boże błogosławieństwo i zdrowie
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 1 int. Za + Krystynę Chrzanowską (30.dzień po śmierci)
2 int. Za ++ rodziców Martę i Jana Kuźlik oraz brata Józefa

CZWARTEK 11.10

8.00
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 Za + Danutę Ombroszkiewicz

PIĄTEK 12.10

8.00 Za + Zygmunta Staszewskiego
15.00 W intencji nowożeńców: Opoka Piotr i Szarowska Anna
16.30 Za + Franciszka Górala (4.rocznica śmierci) i ++ z rodziny Góral
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 W intencji Zenona z okazji 85.rocznicy urodzin, z podziękowaniem za otrzymane łaski i prośbą o dalszą Bożą opiekę

SOBOTA 13.10 – WSPOMNIENIE BŁ. HONORATA KOŹMIŃSKIEGO, prezbitera

8.00 Dziękczynna w intencji Bernarda Jarczaka z okazji 65.rocznicy urodzin, z prośbą o zdrowie, Boże błogosławieństwo i opiekę Matki Bożej
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 1 int. Za + Alicję Stryjewską
2 int. Za + Pawła Zawadzkiego (5.rocznica śmierci)

NIEDZIELA 14.10 – 28. NIEDZIELA ZWYKŁA

7.30 Za ++ rodziców Elfrydę i Jana Konieczny oraz brata Henryka
9.00 Za ++ Eleonorę Stolecką (10.rocznica śmierci) oraz siostrę Teodorę
10.30 1 int. Za ++ Jerzego i Hildegardę Otrząsek oraz rodziców Fyrla i Wolny
2 int. W intencji Zofii z okazji 80.rocznicy urodzin, z podziękowaniem za otrzymane łaski i prośbą o dalszą opiekę Bożą, także dla dzieci i wnuków
12.00 O radość życia wiecznego dla + Pawła Solarza (1.rocznica śmierci)
17.15 Nabożeństwo różańcowe
18.00 Za ++ męża Jana Hachułę, rodziców z obu stron, Genowefę, Huberta i Grzegorza Rockstein oraz szwagrów Pawła i Ludwika

Pytania o małżeństwo

1. „Chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go…” Nieraz niby teoretyczne, neutralne pytania
mają swój ukryty kontekst, cel, sens. Pytanie o małżeństwo, które zadali faryzeusze, jest
ważne. I dziś zadajemy podobne. Czy możliwe jest, by wytrwać w małżeństwie bez względu
na wszystko? Czy istnieje możliwość rozwodów? Czy Kościół czegoś tu wreszcie nie zmieni?
Czy w tych wszystkich pytaniach nie ma czasem ukrytego faryzejskiego „wystawiania Boga
na próbę”? Czy pytam, bo szczerze szukam światła, czy też szukam potwierdzenia własnych
racji? Nasza inteligencja sprawia, że potrafimy oszukiwać także siebie. Nieraz idzie nam to tak
dobrze, że sami o tym nie wiemy. Czy nie boję się słów Boga, które mogą zakwestionować moje
wybory, postawy, moje życie?

2. Prawo Mojżeszowe zezwalało na rozwody, ale Jezus pokazuje, że zamysł Boga był inny.
Chrystus przenosi problem z płaszczyzny czysto legalnej na głębszy poziom moralny,
związany z godnością kobiety i mężczyzny, z ich powołaniem. Pan Jezus mówi: „Na początku
stworzenia »Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego
i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem«”. To cytat z Księgi Rodzaju,
z opisu stworzenia. Warto uzupełnić go o słowa: „na obraz Boży go stworzył”. Jeśli pytamy o to,
czy rozwód jest dopuszczalny, musimy wrócić do „początku”, do „fundamentu”. W samą naturę
człowieka i miłości wpisana jest nierozerwalność małżeńskiego przymierza. Jeśli „oboje stają się
jednym ciałem”, to już nie da się podzielić tego „ciała”. Dziś mówi się, że wszystko jest umowne,
plastyczne, podlegające zmianom, że najważniejsze są mój komfort, moje spełnienie, samorealizacja.
Małżeństwo nie jest jednak samorealizacją, ale decyzją o realizacji we dwoje (plus dzieci).
To wzajemne pomaganie sobie w dojrzewaniu do pełni człowieczeństwa.

3. „Co więc Bóg złączył…” Te słowa Pana Jezusa zwracają uwagę, że małżeństwo jest sakramentem.
Ludzka miłość mężczyzny i kobiety zostaje pobłogosławiona, wzmocniona przez
Boga. To On ich łączy. Sporo porażek w małżeństwie pochodzi stąd, że buduje się je tylko
na miłości ludzkiej, która z natury jest niedoskonała, zmienna, podatna na grzech, na egoizm,
nie radzi sobie z rozczarowaniem. „Miłość prawdziwa jest potrójna: miłość samego siebie, miłość
drugiego człowieka i miłość Boga należą do siebie nierozdzielnie, a rozdzielone giną. Tak też jest
w małżeństwie” (ks. J. Kudasiewicz). „Bóg złączył” – gdyby te słowa wziąć na serio, ile małżeństw
byłoby do uratowania…

4. Dla apostołów ta nauka wydaje się zbyt trudna. Nieraz i nam się tak wydaje. Dopytują
Jezusa na osobności. Słyszą konkretny wniosek etyczny: „Kto oddala żonę swoją, a bierze
inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego,
popełnia cudzołóstwo”. Niewierność jest grzechem. Jak wygląda wierność mojemu powołaniu?

ks. Tomasz Jaklewicz

Módlmy się za siebie wzajemnie

W tygodniu od 7 października do 13 października 2018 roku modlimy się za mieszkańców ulicy RZESZÓTKI. W szczególny sposób pamiętajmy o chorych i przeżywających jakiekolwiek trudności oraz o zmarłych, którzy kiedyś mieszkali przy tej ulicy. Niech nasza modlitwa będzie dla nich źródłem obfitych Bożych łask.

Słowo Życia - październik 2018

„Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić Duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa” (Ga 5, 18).

Apostoł Paweł pisze list do chrześcijan w Galacji (regionu dzisiejszej środkowej Turcji), których sam ewangelizował i których bardzo kochał.
Niektórzy z tej wspólnoty uznawali za konieczne, by chrześcijanie przestrzegali wszystkich przepisów Prawa mojżeszowego, jeśli chcą przypodobać się Bogu i osiągnąć zbawienie.
Paweł stwierdza natomiast, że nie jesteśmy już „w niewoli Prawa”, ponieważ sam Jezus, Syn Boży i Zbawiciel ludzkości, swoją śmiercią i zmartwychwstaniem otworzył nam drogę do Ojca. Wiara w Niego otwiera nasze serca na działanie Ducha Bożego, który prowadzi nas i towarzyszy nam na drogach życia.
Według Pawła nie chodzi zatem o kwestię „nieprzestrzegania prawa”, ale raczej o to, by sprowadzić je do tego, co stanowi jego najbardziej podstawową i zobowiązującą zasadę: podda się prowadzeniu Ducha Świętego.
Kilka wersów wcześniej Paweł pisze: „Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego” (Ga 5, 14).
W chrześcijańskiej miłości do Boga i do bliźniego odnajdujemy bowiem synowską wolność i odpowiedzialność; idąc za przykładem Jezusa jesteśmy wezwani, aby kochać wszystkich, zaczynając kochać jako pierwszy, kochać innych jak siebie samego, a nawet kochać tych, których uważamy za nieprzyjaciół.
Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić Duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa

Miłość, która pochodzi od Boga, wzywa nas do bycia odpowiedzialnymi w rodzinie, w pracy i w naszych środowiskach. Jesteśmy wezwani do budowania relacji pokoju, sprawiedliwości i praworządności.
Prawo miłości jest najtrwalszym fundamentem naszego społeczeństwa - opowiada Maria: „Uczę na obrzeżach Paryża, w dzielnicy zaniedbanej, gdzie środowisko szkolne jest wielokulturowe. Realizuję interdyscyplinarne projekty, aby pracować w zespole, żyć w braterstwie z innymi nauczycielami i być wiarygodną, proponując taki wzór młodym ludziom. Nauczyłam się nie oczekiwać natychmiastowych wyników, również wtedy, gdy uczeń się nie zmienia. Ważne jest, aby nadal w niego wierzyć i mu towarzyszyć, wzmacniając go i nagradzając. Czasami wydaje mi się, że nie mogę niczego zmienić, innym razem natomiast mam namacalny dowód, że nawiązane relacje przyniosły owoce, jak to miało miejsce w przypadku pewnej mojej uczennicy, która nie angażowała się podczas lekcji. Wyjaśniłam spokojnie i stanowczo, że aby żyć w harmonii, każdy musi zrobić swoją część. Napisała do mnie później: «Przepraszam za moje zachowanie. To się nie powtórzy. Wiem, że oczekuje pani od nas podjęcia konkretnych działań, a nie słów, i chcę się do tego zobowiązać. Jest pani osobą, która przekazuje nam właściwe wartości i zachęca do osiągnięcia celu»”.
Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić Duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa

Życie w miłości to nie tylko owoc naszych wysiłków. To Duch Święty, którego otrzymaliśmy i o którego możemy nieustannie prosić. To On daje nam siłę, by nie być egoistami i żyć w miłości.
Chiara Lubich pisze: „To miłość nas pobudza, podpowiada nam, jak reagować w różnych sytuacjach i jakich wyborów dokonywać tam, gdzie jesteśmy. To miłość uczy nas rozróżniać: to jest dobre, to zrobię; to jest złe, tego nie uczynię. To miłość wzywa nas do działania, które jest dla dobra innych. Nie jesteśmy sterowani z zewnątrz, ale kieruje nami zasada nowego życia, które wlał w nas Duch Święty. Siły, serce, umysł, wszystkie nasze zdolności mogą „działać według Ducha", ponieważ są połączone miłością i oddane do całkowitej dyspozycji Bożego planu wobec nas i wobec społeczeństwa. Jesteśmy wolni, aby kochać ".

Letizia Magri

Ruszają katechezy dla dorosłych

 

Rozpoczynamy cykl katechez poświęconych wyznaniu wiary pod hasłem: FILARY WIARY. Dla wszystkich, którzy chcą głębiej wierzyć, lepiej rozumieć wiarę Kościoła, znaleźć odpowiedź na swoje wątpliwości. Spotkania odbywać się będą w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca o godz. 18.45 w kościele. Poprowadzi je ks. dr Tomasz Jaklewicz. Pierwsze spotkanie 9 października! Temat: co to właściwie znaczy wierzyć?

Kochani Parafianie! Przez kilkanaście ostatnich lat katechizowałem dorosłych na łamach „Gościa Niedzielnego”. Mam na myśli teksty poświęcone nie jakimś bieżącym sprawom Kościoła, ale najważniejszym prawdom wiary, moralności czy duchowości. Przyznam, że to zawsze najbardziej mnie „kręciło”. Chciałem pisać o Bogu, o wierze w sposób ciekawy i przekonujący, tak by pomagać ludziom lepiej rozumieć wiarę. Nie mnie to oceniać, jak mi się to udawało. Jestem teraz w innej roli. Ale zadanie pozostaje to samo: chciałbym mówić Wam (już nie pisać) o Bogu i Jego sprawach tak, aby budzić zainteresowanie, a może nawet zachwyt. No więc próbujmy! Zapraszam serdecznie wszystkich do udziału w katechezach dla dorosłych. Plan jest taki, aby spotykać się w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca. Najpierw konferencja, a potem możliwość zadawania pytań. Ruszamy w najbliższy wtorek o godzinie 18.45 w kościele.

Wasz proboszcz


Filary wiary

Czy rozumiemy nasze CREDO? Kim jest Bóg? Dlaczego Syn jest „zrodzony, a nie stworzony”? Kim jest Duch Święty? Dlaczego mamy wierzyć w Kościół? Jak to wszystko się ma do naszego zwyczajnego życia?

Nasze parafialne katechezy dla dorosłych chciałbym poświęcić prawdom, które wyznajemy wypowiadając „Wierzę w Boga”. Hasło „Filary wiary” zaczerpnąłem z cyklu, który ukazywał się na łamach Gościa Niedzielnego jesienią 2006 roku. Chciałbym sięgnąć po tamte teksty, wzbogacając je o nowe przemyślenia. Ufam, że uda mi się także zmierzyć z pytaniami, które się zrodzą pod wpływem konferencji, lub które po prostu nosimy ze sobą. Będę próbował wytłumaczyć „po ludzku” w co, a właściwie w KOGO wierzymy.
Jest takie powiedzenie, że Pan Jezus nauczał dorosłych, a błogosławił dzieci, tymczasem my w Kościele robimy dokładnie na odwrót, czyli uczymy dzieci, a błogosławimy dorosłych. Coś w tym jest. Sądzę, że brakuje nam często solidnej wiedzy na tematy najważniejsze. Wierzę w to, że Bóg i Jego tajemnice to sprawy fascynujące. Rzecz jasna, może się zdarzyć, że ktoś mówi o Bogu nudno i nieciekawie, ale sam Bóg nudziarzem z pewnością nie jest. Ks. Józef Tischner pisał: „trudność w rozumieniu wiary nie polega na tym, że wiara jest złożona, a my prości, ale na tym, że my powikłani, a wiara prosta”. Mam nadzieję, że nasze brynowskie katechezy zachęcą ich słuchaczy do dalszych osobistych poszukiwań, może do uzupełniającej lektury, może do modlitwy lub rekolekcji, a może do domowej dyskusji przy stole.
Wyznajemy wiarę w każdą niedzielę na Mszy św. Od „Wierzę w Boga” rozpoczynamy różaniec. Wyznanie wiary, zwane Składem Apostolskim lub Symbolem Apostolskim ukształtowało się w II i III wieku w związku z udzielaniem chrztu. I na nim właśnie będą opierały się nasze katechezy. Pójdziemy tropem wskazanym przez Katechizm Kościoła Katolickiego z roku 1992. „Wyznanie wiary” dzieli się tradycyjnie na 12 części, zwanych artykułami wiary. Liczba 12 nawiązuje do liczby Apostołów i jest symbolem całości wiary apostolskiej. Tak jak dwunastu apostołów, tak dwanaście artykułów credo można nazwać filarami wiary. Młodzież i dzieci właśnie rozpoczęły rok szkolny i katechetyczny. Spróbujmy dotrzymać im kroku. Zapraszam serdecznie!

ks. Tomasz Jaklewicz

Odkurzanie

Odkurzam, przechodzę od jednego przedmiotu do drugiego i wszystko przesuwa mi się pomiędzy palcami. Ręka zatrzymała się na zdjęciu z naszego ślubu: nasze spojrzenia zatracone w sobie. Odczuwam nostalgię wspominając te momenty. Pamiętam, ile czasu - jeszcze jako narzeczeństwo - spędzaliśmy w samochodzie, nieraz po prostu patrząc na siebie w ciszy: każde znajdowało w tym drugim pewność, na której można budować całą przyszłość. Teraz nasze dni wypełnione są tak wieloma zajęciami, że nie pamiętam nawet, kiedy ostatni raz on na mnie spojrzał z uwagą, i kiedy ostatni raz zapytał, jak się miewam. Rozmawiamy ze sobą tylko i wyłącznie o rzeczach do zrobienia: wydaje mi się to takie monotonne, wyzbyte wszelkiej iskry nowości. Pozwoliliśmy, by czas wtrącił nas w przepaść przyzwyczajenia i ukrócił możliwość odkrywania w sobie pięknych i nowych rzeczy, którymi możemy jeszcze się obdarować. Miłość, którą mimo wszystko jeszcze między nami odczuwam, trochę się wypaczyła.
Lecz podczas sprzątania podjęłam decyzję: odświeżę nasze małżeństwo, tak jak odkurzyłam zdjęcie. Odkurzę moje oczy i dziś wieczór przywitam mojego męża, patrząc na niego tak jak kiedyś, tak jak wtedy, gdy Jezus mi go powierzył w dniu naszego ślubu.

M.C.

Ogłoszenia duszpasterskie 25 niedziela zwykła - 23 września

Wprowadzenie do liturgii:
Jezus mówi dziś do nas: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich”. To normalne, że chcemy być najlepsi, że chcemy wygrywać, nie przegrywać. Panu Jezusowi nie chodzi o to, żebyśmy się stali nieudacznikami. On swoim życiem i śmiercią pokazuje jednak prawdziwą drogę do wielkości. Jest nią służba innym, zgoda na trud życia, na cierpienie z miłości, rezygnacja z wyścigu szczurów. Naśladowanie Mistrza oznacza zgodę na wydanie w ręce ludzi, którym się służy. O taką wielkość naszego człowieczeństwa dziś się módlmy.

Kolekta dzisiejsza przeznaczona jest na Wydział Teologiczny UŚ.

*******************
1. Uczniów klas VIII szkół podstawowych oraz klas III gimnazjalnych, którzy chcą przyjąć sakrament bierzmowania, prosimy o zabranie kartki zgłoszeniowej wyłożonej na stoliku z tyłu kościoła. Wypełnioną proszę oddać w zakrystii lub w kancelarii do końca września.

2. Spotkanie rodziców dzieci klas trzecich, które w tym roku szkolnym chcą przystąpić do Pierwszej Komunii św., odbędzie się we wtorek 25 września o godz. 19.00 w kościele. Omówiony zostanie na nim szczegółowy program przygotowań.

3. Planujemy także utworzenie grupy dzieci przygotowującej się do wczesnej komunii świętej. Prosimy rodziców o zgłoszenie takich dzieci w zakrystii lub kancelarii do końca września. Jeśli powstanie taka grupa, wtedy poinformujemy o harmonogramie spotkań przygotowujących.

4. W środę wspomnienie św. Kosmy i Damiana. Imieniny obchodzi abp senior Damian Zimoń. Pamiętajmy o nim w naszych modlitwach.

5. Na nowy tydzień życzymy Bożego błogosławieństwa.

EWANGELIA

Mk 9, 30-37: Jezus i Jego uczniowie podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby
kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: „Syn Człowieczy
będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie”.
Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli
do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: „O czym to rozmawialiście w drodze?”.
Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest
największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: „Jeśli kto chce być pierwszym,
niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich”. Potem wziął dziecko;
postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: „Kto przyjmuje jedno
z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie,
lecz Tego, który Mnie posłał”.

Duże dzieci 

1. „Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci go zabiją…” Bóg-człowiek wydany w ludzkie
ręce. Najpierw były to czułe ręce Matki. Ale już wtedy, gdy był w kołysce, sięgały po
Niego ręce siepaczy Heroda. Później wielokrotnie ludzie chorzy, znękani, zagubieni wyciągali
ręce w stronę Jezusa, aby doświadczyć uzdrowienia. Ale były też ręce, które chciały strącić Go
ze skały, ukamienować. W końcu te ręce Go zabiły. Bóg wydany jest w moje ręce. Co z Nim zrobię?

2. „Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać”. Nie my sami nie radzimy sobie
w szkole Jezusa. Nie rozumieli Go też apostołowie. I my boimy się pytać Boga: dlaczego?
Czy to strach wynikający z bojaźni Bożej? A może raczej lęk, że Bóg odpowie i wtedy już nie
będziemy mieli usprawiedliwienia dla swoich wyskoków? Nie muszę wszystkiego rozumieć.
Ważne, bym dał się poprowadzić. Jak dziecko.

3. „O czym to rozmawialiście w drodze? Lecz oni milczeli…” Chciałoby się powiedzieć: „Panie
Jezu, nie zadawaj trudnych pytań”. Czasem dobrze jest zamilknąć ze wstydu z powodu
własnej pychy, głupoty, zazdrości, niezgody. Apostołowie kłócący się między sobą, kto jest
największy, jak duże dzieci. To także ewangeliczny obraz! Gorszą nas nieraz spory w Kościele.
Ale przecież tak było od początku. Kościół nie jest wspólnotą idealną, nigdy nie był i nie będzie.
Kłótnia jest czymś normalnym: w małżeństwie, w przyjaźni, we wspólnocie, w zakonie, na probostwie. Ważne, by po burzy nastał moment ciszy. I by w tej ciszy usłyszeć Jezusowe pytanie: „O co wam, dzieci, poszło tym razem?”. Czego dotyczyła twoja ostatnia kłótnia? O co poszło? Co z tego wynikło? Co z tym dalej będzie?

4. „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich”.
To normalne, że chcemy być najlepsi. Pan Jezus nie ma za złe apostołom, że chcą być wielcy,
ale że szukają wielkości nie tam, gdzie trzeba. Pokazuje więc prawdziwą drogę do niej. Jest nią
służba, przyjęcie ostatniego miejsca, rezygnacja z wyścigu szczurów. Naśladowanie Mistrza
oznacza zgodę na wydanie w ręce ludzi, którym się służy. Święty Maksymilian był wielki, gdy
godził się zająć ostatnie miejsce – miejsce w bunkrze głodowym.

5. „Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje”. Trzeba przyjąć najpierw
dziecko, które mieszka w każdym z nas. Są w nas różne „dziecinne” mechanizmy, których
rozwój nigdy nie unicestwia. W trudnych momentach w człowieku budzi się dziecko, płaczące,
tupiące nóżką, domagające się cukierka. W każdym z nas mieszka dziecko, które czeka na akceptację, na miłość. Nie trzeba się go wypierać, trzeba je przyjąć. Kiedy to zrobimy, wtedy łatwiej będziemy akceptować i kochać inne duże dzieci wokół nas. Dziecko w mężu, żonie, przełożonym, podwładnym, uczniu, profesorze… Jezus przychodzi od strony naszej słabości, w słabości, przez słabość. On chce przytulić to dziecko we mnie.

ks. Tomasz Jaklewicz


Módlmy się za siebie wzajemnie

W tygodniu od 23 września do 29 września 2018 roku modlimy się za mieszkańców ulicy PRZYKLINGA. W szczególny sposób pamiętajmy o chorych i osamotnionych oraz o naszych duszpasterzach, gdyż przy tej ulicy znajduje się probostwo. Niech nasza modlitwa będzie dla nich źródłem obfitych Bożych łask i darów Ducha Świętego.

Zapowiedź kolejnego koncertu

W sobotę 6 października o godz. 19.00 w naszym kościele odbędzie się drugi koncert z jubileuszowego cyklu XX Jesienno-Zimowych Koncertów. Wykonawcą będzie organista ze Stuttgartu – Kay Johannsen, który w swoim recitalu zaprezentuje kanon literatury organowej: utwory J.S. Bacha, F. Mendelssohna, J. Brahmsa i M. Regera oraz Pieśń nadziei – własny utwór z 2016 roku, który poprzedzi improwizacje na zadane tematy. Serdecznie zapraszają organizatorzy: Parafia NIJiM oraz Stowarzyszenie PRO MUSICA ORGANA.

Strona 1 z 69

Parafia
Najświętszych Imion
Jezusa i Maryi

ul. Przyklinga 12, 
40-551 Katowice-Brynów
tel. 32 251 86 60
brynow.jm@archidiecezjakatowicka.pl


Msze Święte:

niedziele i święta:
7:30, 9:00, 10:30, 12:00, 18:00

dni powszednie:
8:00, 18:00

piątki
8:00, 16:30 (szkolna), 18:00


Nabożeństwa

Adoracja Najświętszego Sakramentu
czwartek 17:00 – 18:00

Nabożeństwo ku czci Serca Pana Jezusa
pierwszy piątek 8:30, 18:30


Kancelaria Parafialna

poniedziałek, środa, piątek
17:00-18:00
wtorek, czwartek
18:45-20:00


W sprawach pilnych
dotyczących np. pogrzebu,
wezwania do chorego
proszę dzwonić na probostwo,
tel. nr 32 2518 660.

 

 chrzty i roczki

1. niedziela miesiąca 12:00

 

protokoły przedślubne
po mszy św. wieczornej - po umówieniu


numer konta bankowego:
BOŚ: 05 1540 1128 2001 7050 4713 0001


 

Szukaj na stronie