Bez kategorii

JESZCZE JEDEN TERMIN REKOLEKCJI MARIAPOLI !

Mariapoli Fiore 21 – 24 lipca 2018 r.

Serdecznie zapraszamy na coroczne letnie rekolekcje Ruchu Focolari. W programie:
wspólne spotkania, modlitwa, liturgia, spacery, warsztaty tematyczne – wszystko
w duchu wspólnoty i braterstwa.
Dzieciom oraz młodzieży w wieku 12 – 18 lat zapewniamy odrębny, atrakcyjny program.
Miejsce: Ośrodek Ruchu Focolari – Mariapoli Fiore: 08 – 470 Trzcianka 82; gmina Wilga
Przyjazd: 20 lipca 2018 r. wieczorem
Recepcja w holu budynku głównego „Hosanna” 20.07 od godz. 17.00
Śniadanie godz. 7.30 – 8.30
Obiad godz. 13.00 -14.00
Kolacja godz. 19.00 – 20.00
Początek programu 21 lipiec – godz. 9.00
Zakończenie: 24 lipiec 2018 r. po obiedzie godz. 13.00
Przyjmujemy zgłoszenia uczestnictwa tylko na całe Mariapoli. Z powodu ograniczonej liczby miejsc decyduje kolejność zgłoszeń oraz wpłata bezzwrotnej zaliczki w terminie 7 dni od daty otrzymania potwierdzenia rezerwacji drogą mailową.
Dzieci i młodzież do lat 18 – z dorosłym opiekunem.
Organizatorzy zastrzegają sobie prawo zakwaterowania uczestników według możliwości lokalowych: zakwaterowanie rodzin w tym samym pokoju w zależności od dostępności miejsc, poza pokojami rodzinnymi zakwaterowanie w pokojach wieloosobowych niekoedukacyjnych.
Pełny koszt spotkania wynosi:
Dorośli i młodzież: 300 zł za osobę z noclegiem; 180 zł bez noclegu
Dzieci w wieku 3 -10 lat: 200 zł za osobę z noclegiem; 120 bez noclegu
Dzieci do lat 3: gratis
(w przypadku, gdy korzystają z osobnego miejsca noclegowego – 80 zł).
Opłata obejmuje: noclegi, wyżywienie (śniadania, obiady i kolacje), koszty organizacyjne.
W czasie całego Mariapoli będzie możliwość skorzystania z płatnego barku oraz zakupienia książek i innych materiałów formacyjnych.
Dla uczestników istnieje możliwość skorzystania z wewnętrznego, bezpłatnego parkingu.
Prosimy o dokładne wypełnienie karty zgłoszenia (indywidualnej lub grupowej-rodzinnej), która będzie zamieszczona pod specjalnym linkiem na stronie internetowej
www.focolare.org/polska
Zapisy na powyższej stronie są aktywne od 22 maja do 7 lipca (w miarę wolnych miejsc).
Informujemy, że przyjmujemy zgłoszenia wyłącznie przez w/w stronę internetową. Nie będą przyjmowane zgłoszenia telefoniczne, listem lub inną drogą korespondencyjną.
Po uzyskaniu potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia, prosimy o przesłanie w terminie 7 dni zaliczki w wysokości 80,00 zł za osobę lub całej kwoty na konto:
Stowarzyszenie Życia Apostolskiego Dzieło Maryi – Gałąź Żeńska
98 1240 1431 1111 0010 3135 9389
z dopiskiem: Mariapoli Trzcianka 21 lipiec Imię i nazwisko. Nr potwierdzenia.
Brak wpłaty zaliczki powoduje automatyczne anulowanie zgłoszenia.
Jeśli sprawy finansowe byłyby przeszkodą w uczestnictwie w Mariapoli oraz w przypadku pytań, bardzo prosimy o kontakt z organizatorami:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. .JESZCZE JEDEN TERMIN REKOLEKCJI MARIAPOLI !
Mariapoli Fiore 21 – 24 lipca 2018 r.
Serdecznie zapraszamy na coroczne letnie rekolekcje Ruchu Focolari. W programie:
wspólne spotkania, modlitwa, liturgia, spacery, warsztaty tematyczne – wszystko
w duchu wspólnoty i braterstwa.
Dzieciom oraz młodzieży w wieku 12 – 18 lat zapewniamy odrębny, atrakcyjny program.
Miejsce: Ośrodek Ruchu Focolari – Mariapoli Fiore: 08 – 470 Trzcianka 82; gmina Wilga
Przyjazd: 20 lipca 2018 r. wieczorem
Recepcja w holu budynku głównego „Hosanna” 20.07 od godz. 17.00
Śniadanie godz. 7.30 – 8.30
Obiad godz. 13.00 -14.00
Kolacja godz. 19.00 – 20.00
Początek programu 21 lipiec – godz. 9.00
Zakończenie: 24 lipiec 2018 r. po obiedzie godz. 13.00
Przyjmujemy zgłoszenia uczestnictwa tylko na całe Mariapoli. Z powodu ograniczonej liczby miejsc decyduje kolejność zgłoszeń oraz wpłata bezzwrotnej zaliczki w terminie 7 dni od daty otrzymania potwierdzenia rezerwacji drogą mailową.
Dzieci i młodzież do lat 18 – z dorosłym opiekunem.
Organizatorzy zastrzegają sobie prawo zakwaterowania uczestników według możliwości lokalowych: zakwaterowanie rodzin w tym samym pokoju w zależności od dostępności miejsc, poza pokojami rodzinnymi zakwaterowanie w pokojach wieloosobowych niekoedukacyjnych.
Pełny koszt spotkania wynosi:
Dorośli i młodzież: 300 zł za osobę z noclegiem; 180 zł bez noclegu
Dzieci w wieku 3 -10 lat: 200 zł za osobę z noclegiem; 120 bez noclegu
Dzieci do lat 3: gratis
(w przypadku, gdy korzystają z osobnego miejsca noclegowego – 80 zł).
Opłata obejmuje: noclegi, wyżywienie (śniadania, obiady i kolacje), koszty organizacyjne.
W czasie całego Mariapoli będzie możliwość skorzystania z płatnego barku oraz zakupienia książek i innych materiałów formacyjnych.
Dla uczestników istnieje możliwość skorzystania z wewnętrznego, bezpłatnego parkingu.
Prosimy o dokładne wypełnienie karty zgłoszenia (indywidualnej lub grupowej-rodzinnej), która będzie zamieszczona pod specjalnym linkiem na stronie internetowej
www.focolare.org/polska
Zapisy na powyższej stronie są aktywne od 22 maja do 7 lipca (w miarę wolnych miejsc).
Informujemy, że przyjmujemy zgłoszenia wyłącznie przez w/w stronę internetową. Nie będą przyjmowane zgłoszenia telefoniczne, listem lub inną drogą korespondencyjną.
Po uzyskaniu potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia, prosimy o przesłanie w terminie 7 dni zaliczki w wysokości 80,00 zł za osobę lub całej kwoty na konto:
Stowarzyszenie Życia Apostolskiego Dzieło Maryi – Gałąź Żeńska
98 1240 1431 1111 0010 3135 9389
z dopiskiem: Mariapoli Trzcianka 21 lipiec Imię i nazwisko. Nr potwierdzenia.
Brak wpłaty zaliczki powoduje automatyczne anulowanie zgłoszenia.
Jeśli sprawy finansowe byłyby przeszkodą w uczestnictwie w Mariapoli oraz w przypadku pytań, bardzo prosimy o kontakt z organizatorami:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką

Kto pełni wolę Bożą, ten mi jest bratem, siostrą i matką.
Wspaniałe są te słowa Jezusa. Otwierają przed nami zdumiewającą perspektywę: możemy stać się Jego braćmi, siostrami, a nawet matkami, wejść z Nim w relację tak bliską, jak z osobami najbliższymi w rodzinie. Trzeba tylko żyć według woli Bożej. Czy jednak my dobrze rozumiemy, co to znaczy żyć według woli Bożej?
Często bowiem mówiąc o woli Bożej, myślimy o sytuacjach trudnych, bez wyjścia, w których nie pozostaje nic innego, jak tylko poddać się woli Bożej, tak jakby była ona gorsza od naszej. Takie pojęcie woli Bożej jest błędne. Znaczenie woli Bożej jest zupełnie inne.
Bóg nas kocha i ma wobec każdej i każdego z nas wspaniały plan. My tego planu nie znamy. Zna go tylko Bóg i właśnie On chce nas prowadzić do jego zrealizowania. Może to uczynić wtedy, jeśli dajemy Mu się prowadzić, jeśli żyjemy według Jego woli. Wtedy Bóg może przemieniać nasze życie, często szare i byle jakie, we wspaniałą Boską przygodę.
Żyć według woli Bożej – to najlepsze, co możemy uczynić. Nie zawsze jest łatwo żyć według woli Bożej, bo wola Boża i nasza nie zawsze są podobne. Poza tym nie zawsze wiemy, jaka jest wola Boża. Aby ją odkryć Bóg dał nam różnego rodzaju pomoce. Pierwszą pomocą są przykazania Boże i kościelne. One oczyszczają pole naszych wyborów, bo uświadamiają nam, że wtedy, kiedy nie żyjemy według przykazań, na pewno nie żyjemy według woli Bożej. Pomocne w pełnieniu woli Bożej są także obowiązki własnego stanu. Na czym one polegają?
Dla małżonka obowiązkiem stanu jest być wiernym małżonkiem i dobrym ojcem lub matką. Starać się o dobre wychowanie dzieci, a także o dobrą pracę, aby utrzymać rodzinę. Dla młodego człowieka obowiązkiem własnego stanu jest chodzić do szkoły lub na uczelnię, dobrze się uczyć, kształcić intelektualnie i duchowo, aby dobrze przygotować się do zawodu i do dorosłego życia.
Obowiązkiem stanu pracujących jest dobrze wykonywać pracę. Pracować nie tylko, aby zarobić, lecz aby służyć bliźnim. Pomocą, by rozumieć, jaka jest wola Boża są nasi przełożeni lub odpowiedzialni. Otrzymali oni od Boga szczególną łaskę, aby osobom im powierzonym pomagać w osiągnięciu celów danego stanu: czy jako świeckim czy jako duchownym, czy jako małżonkom, czy jako osobom żyjącym w celibacie, czy jako studentom, czy jako pracownikom.
W rodzinie taką łaskę stanu mają rodzice. Póki dzieci nie są pełnoletnie, powinny być im posłuszne. Dla naszego życia w Kościele łaskę stanu mają biskupi oraz proboszczowie. W szkole lub na uniwersytecie łaskę stanu mają nauczyciele. Powinniśmy szanować ich pragnienia dotyczące nauki oraz dyscypliny. W pracy łaskę stanu ma dyrektor zakładu. Powinniśmy wykonywać pracę według jego wskazówek. W społeczeństwie łaskę stanu mają władze podstawowe. Powinniśmy na przykład płacić podatki i szanować znaki drogowe.
Łaska stanu pochodzi od Boga i jest rzeczywista, dopóki osoba, która ją wyraża, sama nie sprzeniewierzy się jej, wymagając od nas czegoś, co jest przeciwne Bogu. W takim przypadku, w danej sprawie, ta osoba traci tę łaskę. Nie może ona wyrażać woli Bożej, jeśli wymaga czegoś, co jest przeciwne Bogu. Gdy na przykład, w pracy dyrektor każe mi kłamać lub oszukiwać klientów i współpracowników, wtedy traci on swoją łaskę stanu, bo to, co każe mi uczynić, jest przeciwko Bogu. Tak samo w szpitalu, nikt nie ma łaski stanu, aby zakazać mi wykonanie aborcji lub współpracować przy jej wykonaniu.
Wreszcie, aby rozeznać Wolę Bożą, i to jest najważniejsze, niezbędne jest słuchanie głosu własnego sumienia. W danej chwili i w danej sytuacji sumienie sugeruje nam, co robić, a czego nie. Kiedy nie wiemy jak postępować, spróbujmy zadać sobie pytanie: „Co zrobiłby Jezus, teraz, na moim miejscu?” A potem podjąć decyzję, prosząc Jezusa, aby mnie skorygował, jeśli byłaby błędna. Takie pytania mogą budzić nasze sumienie, aby pomagało nam zrozumieć, jaka jest wola Boża w danej chwili.
Aby nasze sumienie właściwie funkcjonowało, powinniśmy je formować, zapoznając się z Ewangelią oraz z nauką Kościoła. W tedy dopiero nasze sumienie, uformowane po katolicku, może nam sugerować właściwe postępowanie.
Dzisiaj są ludzie, którzy uważają się za katolików, mimo że i w życiu, i w wyrażanych publicznie opiniach postępują wbrew nauce Kościoła. Jest to wielkie nieporozumienie. Są oni katolikami tylko pozornie, z nazwy. Niestety, wzory takiego pozornego katolicyzmu są nam dzisiaj często narzucane przez massmedia.
Nie przyjmujmy więc za prawdziwą każdej wiadomości lub wypowiedzi przekazanej nam przez prasę, radio lub telewizję. Pytajmy najpierw naszego sumienia, które odwołuje się również do pomocy naszego rozumu. Nie pozwalajmy, aby inni za nas myśleli. Ceńmy dar własnej głowy. Bóg podarował nam głowę, abyśmy mogli samodzielnie myśleć, a nie tylko po to, aby czesać włosy.
Kiedy żyć według woli Bożej?
Jest to bardzo ważne pytanie. Odpowiedź brzmi: chwila po chwili, to znaczy zawsze i konkretnie w chwili obecnej. Przeszłość już nie należy do nas. Powinniśmy ją powierzyć miłosiernemu Bogu. Przyszłość jeszcze nie należy do nas. Powinniśmy ją planować, ale potem powierzyć Bożej Opatrzności. Do nas należy teraźniejszość, chwila obecna. Tylko w niej możemy połączyć naszą wolę Bożą i ją realizować. To wielka mądrość.
Chiara Lubich, założycielka Ruchu Focolari mówiła, że żyjemy dobrze, jeśli zachowujemy się jak podróżnik w pociągu. Kiedy podróżujemy pociągiem, nie biegniemy do ostatniego wagonu z zamiarem powrotu do stacji odjazdowej, bo czegoś zapomnieliśmy, ani nie udajemy się do pierwszego wagonu, aby szybciej się dostać do stacji docelowej.
Pozostajemy spokojnie w swoim przedziale, czytając, rozmawiając, modląc się, jedząc kanapki, śpiąc. Minione stacje są już za nami. Do następnych pociąg dojedzie sam.
Tak samo jest z pociągiem czasu.
Próbujmy żyć według woli Bożej chwila po chwili, zaczynając ciągle na nowo, kiedy się nie uda. Doświadczamy wtedy niespotykanej bliskości Jezusa, Jego pokoju, siły i radości. Miłości Jego kochającego serca.

Ks. Roberto Saltini

P.S.
Słowa Biskupa Płockiego Piotra Libery: (…) W naszych czasach jedną z niezwykłych postaci, która uczyła miłości do Słowa, które Ciałem się stało, była Sługa Boża Chiara Lubich (1920-2008). Sama żyjąc w sposób radykalny Słowem, porywała innych, by pójść za Jezusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Jej fascynacja „słowami Życia Wiecznego” udzielała się innym, wywołując wokół prawdziwą rewolucję ewangeliczną. Słowo rodziło życie. Pośród wielu duchowych synów i córek Chiary jest także autor powyższego tekstu – ks. Roberto Saltini. Urodzony we Florencji, jest z zawodu lekarzem anestezjologiem. Będąc młodym człowiekiem spotkał Chiarę Lubich. Zafascynowany jej duchowością opartą na Ewangelii, powiedział Jezusowi „tak” na całe życie, stając się aktywnym członkiem Ruchu Focolari (Dzieło Maryi). Jako prezbiter inkardynowany do Archidiecezji Katowickiej (jego święcenia kapłańskie odbyły się w naszym kościele 23.09.2004 r.) mieszka od kilkunastu lat w centrum Ruchu Focolari nazywanym Mariapoli Fiore w Trzciance, niedaleko Garwolina. Autor dzieli się swoim bogatym doświadczeniem przeżywania Ewangelii w wymiarze osobistym i społecznym. Ks. Roberto karmi nas tym, czym sam żyje i czym żyją chrześcijanie, którzy odkryli podobnie jak on, skarb duchowości wspólnotowej. Warto skorzystać z tego doświadczenia, by lepiej poznać moc Słowa zdolnego przekształcić wspólnotę kościelną w prawdziwą rodzinę.

Porządek nabożeństw: 20 - 27 maja 2018

NIEDZIELA 20.05 – UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO 

7.30 Za ++Mariana Detkol (V rocznica śmierci) oraz Janinę i Józefa Skóra
9.00 Za ++ z rodziny Kucharczyk
10.30 1 int. Za ++ Janusza i Marię Homa i rodziców z obu stron
2 int. + Krzysztofa Matysik (X rocznica śmierci) oraz Zofię Kuźnik (V rocznica śmierci)
12.00 1 int. W intencji dzieci z okazji 1. rocznicy I Komunii Świętej
2 int. Za ++ rodziców Irenę Hantke (XX rocznica śmierci), Kazimierza Hantke oraz ++ Krystynę i Ryszarda Łoboda
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za + Stefana Haras w rocznicę urodzin

PONIEDZIAŁEK 21.05 – ŚWIĘTO NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, MATKI KOŚCIOŁA

8.00 1 int. Za + Adama Woźniaka
2 int.
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 W intencji + Andrzeja Wilka (30.dzień po śmierci)

WTOREK 22.05

8.00 W intencji Stefanii z okazji rocznicy urodzin z prośbą o zdrowie i opiekę Bożą za wstawiennictwem MB Częstochowskiej
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za + Jacka Łatasiewicza (od sąsiadów z ulicy Nasypowej)

ŚRODA 23.05

8.00
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za ++ rodziców Halinę i Benona oraz za ++ z rodzin Stranz i Kulik

CZWARTEK 24.05 - ŚWIĘTO JEZUSA CHRYSTUSA NAJWYŻSZEGO I WIECZNEGO KAPŁANA

08.00 W intencji Aleksandra Szabik z okazji rocznicy urodzin
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 1 int. Za + Pelagię Bojdoł
2 int. Za Justyna Mizgalskiego (30.dzień po śmierci) oraz za ++ ojca Jana i matkę Adelajdę

PIĄTEK 25.05

08.00 O błogosławieństwo Boże i zdrowie dla Haliny.
16.30 Za + mamę Reginę Wypiór oraz + mamę Krystynę Morawiec
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 W intencji Mirosławy Czajka z okazji rocznicy urodzin

SOBOTA 26.05 - WSPOMNIENIE ŚW. FILIPA NEREUSZA

08.00 Za ++ Michała, jego ojca i dziadków z obu stron oraz o Boże błogosławieństwo dla Magdaleny z rodziną
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 1 int. Za ++ rodziców Łucję i Zdzisława Fedelińskich
2 int. Z podziękowaniem za otrzymane łaski i prośbą o dalszą opiekę Bożą dla rodziny Chaborów

NIEDZIELA 27.05 – UROCZYSTOŚĆ TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ

7.30 O dar życia wiecznego dla + + mamy Heleny i ojca Jana
9.00 1 int. Za + Walerię Leśniak (XII rocznica śmierci) i męża Ludwika
2 int. Za + Marka Kowalczuk (III rocznica śmierci)
10.30 1 int. Za ++ Mirosławę Bogucką, jej rodziców i siostry
2 int. W intencji Andrzeja z okazji 60.rocznicy urodzin
12.00 W intencji Jubilatów Leopolda i Jadwigi Wrzeciono z okazji 60. rocznicy ślubu
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za + Emilię Szweg (XXXIV rocznica śmierci)

Duch Prawdy doprowadzi was do całej prawdy (J 16,13)

Słowo, które rodzi życie.

Pięćdziesiątnica: święto Ducha Świętego, najwspanialszy dar Jezusa Zmartwychwstałego. Duch Święty zostaje obficie wylany na wspólnotę pierwszych wierzących (pierwsze czytanie), jest dany całemu Ciału Kościoła i każdemu z osobna (2. czytanie), aby byli wzmocnieni w ich trudnym posłaniu uwalniania świata od zła i odnawiania oblicza ludzkości. Duch Święty nie daje się w egoistyczne posiadanie jednostki, jako radość i wiara wyłącznie osobista: jest On dany do "użytku wspólnego".
Św. Jan sugeruje nam, że misją Ducha Świętego jest dawać świadectwo o Jezusie, do tego stopnia, że nazwano go Duchem Prawdy. Biorąc pod uwagę, że Jezus jest Prawdą, radością napawa świadomość, że Duch Święty prowadzi chrześcijan do tego, by coraz bardziej upodabniali się do Jezusa. Duch Święty pozwala nam zrozumieć, że w Jezusie objawienie Boże osiągnęło pełnię. Duch Święty jest nowym prawem ludu Bożego, chrześcijanina. On jest tym, Który wie, jak przemienić nas w nowe kobiety, w nowych mężczyzn, ofiarowanych królestwu Bożemu, ofiarowanych naszym braciom. Daje nam odwagę i wolność do świadectwa i do głoszenia. To Duch Święty podtrzymuje i broni przed pułapkami. To Duch Święty czyni nas świadomymi naszej kruchej wielkości. To dlatego uwalnia nas od pychy i zarozumiałości. Istnieje Ktoś Inny, który działa przez nas, nawet pomimo naszych ograniczeń”.
Abyśmy mogli się kierować do prawdziwej i głębokiej miłości. Nie miłości, która żywi się słowami, deklaracjami czy obietnicami, ale konkretami, faktami; miłości, która jest rozpoznawalna dzięki owocom, które wytwarza. Dyskretna, ale bezpieczna obecność. Duch Święty sprawi w nas zmiany nie do wyjaśnienia. Świadczą o tym święci, także nasi współcześni.

Komentarz pod redakcją Giovanniego C.

Módlmy się za siebie wzajemnie

W tygodniu od 20 maja do 26 maja 2018 roku modlimy się za mieszkańców ulicy KLUZIKA. W szczególny sposób pamiętamy o chorych, cierpiących i wiekiem osłabionych oraz o zmarłych, którzy kiedyś mieszkali przy tej ulicy. Niech nasza modlitwa będzie dla nich źródłem obfitych darów Bożej Opatrzności.

Rozpocząć od zera

Życie, które rodzi słowo.

Gdy byłem jeszcze dzieckiem, ojciec nas zostawił. Mama popadła w mocną depresję i zaczęła pić. Wychowywała mnie babcia ze strony mamy. Kiedy moja mama zmarła, byłem w wieku dojrzewania i zrodziła się we mnie chęć zemsty. Potem poznałem dziewczynę, która wprowadziła mnie do swojej wspólnoty parafialnej. Dzięki tym osobom powoli odkryłem Boga, życie wewnętrzne, odnajdując pokój i równowagę. Kiedy się pobraliśmy, mogłem powiedzieć, że ta wspólnota była moją rodziną.
Pewnego dnia do miejsca, gdzie pracuję, przyszedł pewien mężczyzna i przedstawił się jako mój ojciec. Był opuszczony i bał się mojej reakcji. Pomimo niespodzianki przyjąłem go ciepło, opowiedziałem o swojej córeczce, która się urodziła i zaprosiłem do domu. Po tygodniu przyszedł ze swoją partnerką. Ja i moja żona przyjęliśmy ich z radością i weselem. Bardziej niż dziadkowie, wydawali się nam jak dwoje adoptowanych dzieci. Od tamtego czasu życie w naszej rodzinie się zmieniło, w ich też. Przeszłość jakby nie istniała, istnieje tylko wola rozpoczęcia wszystkiego od początku.

P.P. – Serbia


EWANGELIA
WG ŚW. JANA
J 15, 26-27; 16, 12-15

Misja Jezusa została dopełniona. Otoczony chwałą Ojca, daje uczniom swego Ducha, posyła do ludzi i wyposaża we władzę odpuszczania grzechów. Chrystusowy pokój umożliwia wyjście z zamknięcia, uwalnia od lęku, wyzwala z ciasnych ograniczeń i odsłania przed nami nowe perspektywy na życie. Jak Duch Święty potrafi ożywić martwe kości, tak może sprawić, że ożyje w nas zaszczepione głęboko w sercu pragnienie Boga i rozpoczniemy nowy etap – pełne radości podążanie za Chrystusem.

Ojciec Święty w Loppiano

10 maja br. w Ojciec Święty Franciszek odwiedził Loppiano, pierwsze z 24 miasteczek Ruchu Focolari istniejących na świecie. W Polsce takim miasteczkiem jest Mariapoli Fiore w Trzciance koło Garwolina, gdzie przez 11 lat służył Dziełu Maryi nasz poprzedni proboszcz ks. Eugeniusz Krasoń. Ta historyczna wizyta papieża była pełna radości i światła. 

Oczekiwana z wielką radością wizyta Ojca Świętego Franciszka w Loppiano rozpoczęła się przywitaniem Gościa przez prezydent Ruchu Focolari, Marię Voce, wiceprezydenta Jesusa Morana oraz biskupa Mario Meiniego, ordynariusza diecezji Fiesole, do której należy Loppiano, na placu, obok salonu Świętego Benedykta, gdzie wylądował helikopter Papieża. Następnie Papież udał się autem do kościoła pod wezwaniem Maryi Matki Boga, gdzie po krótkiej modlitwie złożył kwiaty przed obrazem Maryi. Maria Voce – prezydent Ruchu Focolari skierowała do Ojca Świętego słowa powitania w imieniu członków Ruchu na całym świecie. W krótkich słowach przedstawiła rzeczywistości miasteczka Loppiano, które jest miastem szkołą.
W dalszej części spotkania z mieszkańcami i przybyłymi ponad 7000 tysiącami członków Ruchu, sympatyków i okolicznych mieszkańców, przedstawiciele Loppiano zadali Papieżowi pytania.
Ojciec Święty rozpoczynając swoje wystąpienie, żartował, że ma przygotowanych 14 stron i nie wie czy słuchacze wytrzymają, co wzbudziło głośną owację. Ojciec Święty dał wiele wskazówek, jak rozwijać rzeczywistość tego zamysłu Boga, jakim jest Loppiano. Między innymi wskazał na fragment z Dziejów Apostolskich, który powinien stać się częstą lekturą, pomocną by iść właściwą ścieżką. Za przykładem pierwszych chrześcijan, jak mówił, musimy posiadać wierność kreatywną. Wspomniał o poczuciu humoru, którego miejsce jest obok łaski Bożej i o który trzeba się modlić. „Wy jesteście na początku – mówił Papież Franciszek – aby iść naprzód potrzeba pokory, otwartości, synergii i zdolności do ryzykowania. Żyjemy w czasach zmiany epoki, do tego potrzeba nowych ludzi, odnowionej młodości, wierności korzeniom i otwartości na działanie Ducha Świętego. By słuchać Jego inspiracji trzeba się gromadzić razem i słuchać ludu, kontemplować słowo i kontemplować Lud Boży. Na koniec Ojciec Święty wskazał na Maryję, która była świecką. Zaprosił zebranych do tego by nieustannie być w „szkole Maryi”, zadając sobie pytanie, to zrobiłaby Maryja? Po wspólnej modlitwie „Ojcze nasz” Papież udzielił błogosławieństwa.
Jak budować wspólnotę? – Papież Franciszek do mieszkańców Loppiano
Polecamy dzisiaj słowa Papieża Franciszka skierowane 10 maja do mieszkańców Loppiano. Jest to fragment, w którym Papież daje konkretne wskazówki jak budować wspólnotę, są więc adresowane do każdego z nas, bo jako parafia także stanowimy wspólnotę, a nawet rodzinę rodzin! Czytając spróbujmy zamienić słowo Loppiano na Brynów i wsłuchujmy się w głos Ducha Świętego w naszym sercu. Zrodzi się piękna refleksja!
Przemówienie Ojca Świętego
Drodzy Bracia Biskupi, przedstawiciele władz i wy wszyscy.
Dziękuję za wasze przyjęcie! Pozdrawiam każdego z was i dziękuję Marii Voce za to wprowadzenie… takie jasne, wszystko było bardzo jasne! Widać, że ma jasne idee! Pragnąłem tu przyjechać również dlatego, że jak podkreślała jego inicjatorka służebnica Boża Chiara Lubich, [Loppiano] chce być obrazem misji dzisiejszego Kościoła jaką ukazał Sobór Watykański II. Cieszę się, że mogę z wami porozmawiać, aby coraz lepiej zrozumieć, wsłuchując się w zamysł Boga, „projekt Loppiano” w służbie nowego etapu świadczenia i głoszenia Ewangelii Jezusa, do czego Duch Święty dzisiaj nas wzywa (…).
Pierwsze pytanie
Ojcze Święty, dzień dobry. Przed chwilą Maria Voce mówiła o prawie Loppiano, [którym jest]: miłość wzajemna, ewangeliczne nowe przykazanie. W tych latach żyliśmy tym na serio i staraliśmy się, aby nie było to tylko zobowiązanie osobiste, ale wspólnotowe, nas wszystkich. Aby to zobowiązanie do życia miłością wzajemną stanowiło fundament Loppiano. Na tyle to było ważne, że już w roku 1980, a zatem wiele lat temu, kiedy byliśmy młodsi – było wówczas wiele osób i niektórzy są dzisiaj tutaj – Chiara zaproponowała nam, by zawrzeć prawdziwy pakt: spisać to zobowiązanie i podpisać się. Ten pakt odnawiamy każdego dnia i proponujemy go osobom, które tu przyjeżdżają, nawet jeśli przyjeżdżają tylko na jeden dzień, ale jedynie w ten sposób można zostać obywatelem Loppiano.
Ojcze Święty, życie nowym przykazaniem jest punktem wyjścia naszego chrześcijańskiego życia i jest również punktem dojścia: celem, do którego dążymy.
Po okresie założycielskim, przeżytym z Chiarą, obecnie przeżywamy nowy etap. Może dla niektórych minął już okres entuzjazmu. Z pewnością trudniej jest odkryć drogi, którymi mamy iść, aby wcielić proroctwo początków. Ojcze Święty jak mamy przeżywać ten moment?
Papież Franciszek
Pierwsze pytanie zadajecie mi wy, „pionierzy” Loppiano, którzy jako pierwsi, ponad 50 lat temu i potem w kolejnych latach, podjęliście tę przygodę, pozostawiając wasze ziemie, wasze domy i wasze miejsca pracy, aby przyjechać tutaj, poświęcając życie i realizując to marzenie. Przede wszystkim dziękuję, dziękuję za to, co zrobiliście, dziękuję za waszą wiarę w Jezusa! To On uczynił ten cud, a wy uwierzyliście. Wiara sprawia, że Jezus działa. Wiara czyni cuda, ponieważ pozostawia miejsce Jezusowi, a On dokonuje jednego cudu po drugim. Takie jest życie! Chciałbym się zwrócić do was „pionierów” i do wszystkich mieszkańców Loppiano słowami Listu do Hebrajczyków skierowanymi do wspólnoty chrześcijańskiej, która przeżywała podobny do waszego etap swojej drogi. W Liście do Hebrajczyków jest napisane: „Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedyście to po oświeceniu wytrzymali wielką nawałę cierpień (…). Albowiem (…) z radością przyjęliście rabunek waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majętność lepszą i trwającą. Nie pozbywajcie się więc nadziei waszej – waszej parezji, mówi – która ma wielką zapłatę. Potrzebujecie bowiem wytrwałości – hypomoné (używa tutaj słowa, które oznacza nieść ciężar każdego dnia) – abyście spełniając wolę Bożą, dostąpili obietnicy” (Hbr 10,32-36). Są to dwa słowa-klucze, ale w kontekście pamięci. Ten „deuteronomiczny” wymiar życia: pamięć. Kiedy, nie tylko chrześcijanin, ale jakiś mężczyzna czy kobieta, zamyka na klucz swoją pamięć, zaczyna umierać. A zatem, pamięć. Jak pisze autor Listu do Hebrajczyków: „Przypomnijcie sobie dawniejsze dni…”. Mając umocowanie w pamięci, można żyć, można oddychać, można iść do przodu i wydawać owoce. Jeśli zagubisz pamięć… Drzewo przynosi owoce, ponieważ ma korzenie, nie jest wyrwane. Jeśli zagubisz pamięć, stajesz się wykorzeniony i nie przyniesiesz owoców. Pamięć stanowi ramy życia. Oto dwa słowa-klucze na drodze wspólnoty chrześcijańskiej, zawarte w tym tekście: parezja i hypomoné. Odwaga, otwartość i znoszenie, wytrwałość, dźwiganie na ramionach ciężarów każdego dnia.
Parezja, w Nowym Testamencie, wyraża styl życia uczniów Jezusa: odwagę i szczerość w dawaniu świadectwa prawdzie, a jednocześnie ufność w Bogu i Jego miłosierdziu. Również modlitwa musi cechować się parezją. Mówić do Boga wprost, odważnie. Przypomnijcie sobie, jak się modlił nasz ojciec Abraham, kiedy miał odwagę prosić Boga i „targować się” o liczbę sprawiedliwych w Sodomie: „A jeśli byłoby trzydziestu? A jeśli byłoby dwudziestu pięciu? A gdyby było piętnastu?” Odwaga, by walczyć z Bogiem! A odwaga Mojżesza, wielkiego przyjaciela Boga, który powiedział ostro: „Jeśli zniszczysz ten lud, to mnie również zniszcz”. Odwaga. Walczyć z Bogiem podczas modlitwy. Potrzeba parezji, parezji w życiu, w działaniu, a także w modlitwie. Parezja wyraża podstawowe cechy w życiu chrześcijańskim: serce zwrócone do Boga, wiarę w Jego miłość (por. 1J 4,16), gdyż Jego miłość pomaga usunąć wszystkie fałszywe lęki, wszelką pokusę, aby ukryć się w życiu spokojnym, konformizmie czy nawet w subtelnej hipokryzji. Są to zagrożenia, które niszczą duszę. Trzeba prosić Ducha Świętego o szczerość, o odwagę, o parezję – zawsze połączoną z szacunkiem i czułością – w świadczeniu o wielkich i pięknych dziełach, których Bóg dokonuje w nas i pomiędzy nami. Również jeśli chodzi o relacje wewnątrz wspólnoty, musimy być zawsze szczerzy, otwarci, wolni, nie lękliwi, leniwi czy obłudni. Trzeba być otwartym. Nie stać z boku i siać niezgodę, szemrać. Trzeba zrobić wszystko, by żyć jako szczerzy i odważni uczniowie w miłości i prawdzie. Sianie niezgody – wiecie o tym – niszczy Kościół, niszczy wspólnotę, niszczy życie, gdyż zatruwa również ciebie. A ci, którzy stale paplają, którzy stale szemrają o innych… ja ich nazywam, bo tak to widzę, terrorystami, gdyż plotkują. Ten, kto plotkuje o innych, aby ich zniszczyć, jest jak terrorysta: niesie bombę, rzuca ją, niszczy, a potem spokojnie odchodzi. Nie. Otwarci, budujący, odważni w miłości.
Kolejne słowo to hypomoné, które możemy przetłumaczyć jako uległość, wytrwałość. Trwać i uczyć się przeżywać trudne sytuacje, jakie niesie życie. Apostoł Paweł poprzez to słowo wyraża niezłomność i stałość w wyborze Boga i nowego życia w Chrystusie. Chodzi o podtrzymywanie tego wyboru w sposób zdecydowany, nawet kosztem trudności i sprzeciwów, wiedząc że ta stałość, stanowczość i cierpliwość dają nadzieję. Tak mówi św. Paweł. „A nadzieja zawieść nie może” (por. Rz 5,3-5). Wbijcie to sobie do głowy: nadzieja zawieść nie może! Nie może zawieść! Dla Apostoła fundamentem wytrwałości jest miłość Boża rozlana w sercach naszych przez dar Ducha Świętego. Miłość, która nas poprzedza i pozwala nam żyć z determinacją, spokojem, pozytywnym myśleniem, wyobraźnią… a także z odrobiną poczucia humoru, nawet w najtrudniejszych chwilach. Proście o łaskę poczucia humoru. Jest to zachowanie ludzkie, które jest najbliższe łasce Bożej. Poczucie humoru. Znałem świętego księdza, niezwykle zajętego; robił to i tamto, ale nigdy nie przestawał się uśmiechać. A ponieważ miał poczucie humoru, to ci którzy go znali mówili o nim: „On potrafi śmiać się z innych, śmiać się z siebie samego, a nawet z własnego cienia!”. To się nazywa poczucie humoru! List do Hebrajczyków ponadto zachęca do „przypominania sobie dawniejszych dni”, czyli do rozpalania na nowo w sercu i myślach ognia tego doświadczenia, od którego wszystko się zrodziło.
Chiara Lubich poczuła przynaglenie od Boga, aby założyć Loppiano – a następnie kolejne miasteczka, które powstały w różnych częściach świata – podziwiając pewnego dnia opactwo benedyktynów w Einsiedeln, gdzie znajdował się kościół i klasztor mnichów, ale także biblioteka, stolarnia, pola… W opactwie Bóg stanowi centrum życia, w modlitwie i celebracji Eucharystii, z których wypływa i karmi się braterstwo, praca, kultura, promieniowanie pośród ludzi światła i społecznej mocy Ewangelii. W ten sposób Chiara została pobudzona do stworzenia czegoś podobnego, w nowej i nowoczesnej formie, w harmonii z Soborem Watykańskim II, wychodząc z charyzmatu jedności: modelu nowego miasta w duchu Ewangelii. Miasta, w którym przede wszystkim ukazuje się piękno ludu Bożego poprzez bogactwo i różnorodność jego członków, poprzez różne powołania, dzieła społeczne i kulturowe, każdy w dialogu i w służbie wszystkich. Miasta, którego sercem jest Eucharystia, będąca źródłem jedności i życia nieustannie nowego, ukazującego się oczom odwiedzających także w swoich szatach świeckich i powszednich jako integrujące i otwarte: z pracą na ziemi, działalnością gospodarczą i przemysłową, szkołami formacyjnymi, domami dla gości i dla osób starszych, pracowniami artystycznymi, zespołami muzycznymi, nowoczesnymi środkami komunikacji… Rodzina, w której wszyscy uznają się za dzieci jednego Ojca i z zaangażowaniem żyją pomiędzy sobą i wobec innych przykazaniem miłości wzajemnej. Nie dlatego, by w spokoju stronić od świata, ale żeby wyjść na spotkanie innych, aby zatroszczyć się [o innych], aby pełnymi garściami wnosić ewangeliczny zaczyn w tkankę społeczną, przede wszystkim tam, gdzie tego najbardziej potrzeba, gdzie ewangeliczna radość jest wyczekiwana i przyzywana: w ubóstwie, w cierpieniu, w próbach, w poszukiwaniu, w wątpliwościach.
Charyzmat jedności jest opatrznościowym bodźcem i ogromną pomocą w życiu ewangeliczną mistyką „my” czyli wspólnego tworzenia historii ludzi naszych czasów, mając „jedno serce i jednego ducha” (por. Dz 4,32), poznając się i konkretnie kochając, gdyż „jesteśmy nawzajem dla siebie członkami” (por. Rz 12,5). Dlatego Jezus modlił się do Ojca: „Aby wszyscy byli jedno jak Ja i Ty jedno jesteśmy” (J 17,21) i ukazał nam w sobie samym drogę do całkowitego oddania wszystkiego w zupełnym ogołoceniu na krzyżu (por. Mk 15,34; Flp 2,6-8). To jest duchowość „my”. Możecie dla żartu przeprowadzić na sobie, albo na innych taki test. Pewien ksiądz, który tu jest obecny – trochę ukryty – zrobił go na mnie. Powiedział: „Proszę mi powiedzieć, ojcze, co jest przeciwieństwem «ja»?”. Wpadłem w pułapkę, bo natychmiast odpowiedziałem: „ty”. A on na to: „Nie, przeciwieństwem każdego indywidualizmu, czy to mojego czy twojego jest «my». Przeciwieństwem jest «my»”. To jest duchowość „my”, którą wy musicie szerzyć, która nas uwalnia od każdego [przejawu] egoizmu i każdego działania egoistycznego. Duchowość „my”.
Nie jest to jedynie fakt duchowy, ale konkretna rzeczywistość z niezwykłymi konsekwencjami – jeśli przeżywamy i rozwijamy autentycznie i odważnie jej różne wymiary – społeczne, kulturowe, polityczne, ekonomiczne… Jezus odkupił nie tylko pojedynczego człowieka, ale także relacje społeczne (por. Evangelii gaudium, 178). Wziąć na poważnie ten fakt oznacza nadać nowe oblicze miastu ludzi według Bożego zamysłu miłości. Loppiano jest powołane, aby tym być. I może starać się z ufnością i realizmem, być nim coraz bardziej. To jest niezbędne. I stąd zawsze musimy zaczynać od nowa. To jest odpowiedź na pierwsze pytanie: zaczynać od nowa, ale od tej rzeczywistości, która jest żywa. Nie od teorii, nie! Od rzeczywistości, z tego jak się żyje. A kiedy przeżywamy rzeczywistość w sposób autentyczny, ona staje się ogniwem w łańcuchu, który pomaga nam iść naprzód.

Źródło: www.focolare.org/polska/

Ogłoszenia duszpasterskie - VI Niedziela Wielkanocna 6 maja 2018

Chrystus gromadzi nas w dzisiejszą niedzielę, aby przypomnieć nam prawdę, która jest najważniejszą Jego nauką: "To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich". Prośmy Pana w tej Eucharystii, by uzdolnił nas do życia w prawdziwej miłości wzajemnej.
Kolekta dzisiejsza przeznaczona jest na WSŚD. Bóg zapłać za wszystkie ofiary!

--------------------------------------

Zapraszamy na nabożeństwa majowe codziennie o godz. 17:30.

W poniedziałek, wtorek i w środę przypadają dni modlitw o urodzaje, noszące w Polsce nazwę Dni Krzyżowych. Kościół modli się o błogosławieństwo Boże dla pracujących w rolnictwie, błaga o dobre urodzaje, pamięta o tych, którzy w różnych miejscach ziemi cierpią głód, prosi o błogosławieństwo w każdej ludzkiej pracy. W naszej parafii modlitwy o urodzaje odprawimy o godz. 17:30 pod krzyżem misyjnym przed kościołem.

W poniedziałek o 19:00 w domu katechetycznym odbędzie się spotkanie w związku z Projektem Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego  Obszaru Rejonu ulic Rolnej i Kłodnickiej. Dyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie planu miejscowego rozwiązaniami odbędzie się w dniu 9 maja 2018 r., w  Urzędzie Miasta Katowice, ul. Młyńska 4, w sali 209,  II piętro,  o godz. 15:00. W przyszłą niedzielę będziemy zbierali podpisy pod pismem, którego treść zostanie omówiona na jutrzejszym spotkaniu.

Młodzież studiującą i pracującą zapraszamy na spotkanie grupy Ichtis w poniedziałek o 19:00 do salki w domu katechetycznym.

We wtorek 8.05 obchodzimy Uroczystość Św. Stanisława, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski. W tym dniu Ks. Łukasz Walaszek obchodzi 8 rocznicę swoich święceń kapłańskich.

Zapraszamy na spotkanie Słowa Życia w środę o godz. 19:00 do salki w domu katechetycznym.

Bierzmowanie odbędzie się w parafii św. Jacka w Ochojcu czwartek 10.05. o godz. 18:00. Bierzmowańców zapraszamy wraz ze świadkami w środę na 19:00 na ostatnią próbę do Ochojca. Po próbie spowiedź dla kandydatów przed bierzmowaniem.

W czwartek od godz. 17:00 zapraszamy na adorację Najświętszego Sakramentu.

Od piątku rozpoczynamy nowennę przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego.

W piątek o godz. 16:30 Msza św. szkolna. Zapraszamy dzieci i uczniów gimnazjów do udziału.

W przyszłą niedzielę obchodzimy Uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa Chrystusa.
W niedzielę przypada rocznica święceń ks. proboszcza.
W przyszłą niedzielę w czasie Mszy św. o godz. 10:30 dzieci klas trzecich przystąpią do pierwszej Komunii św. Spowiedź dzieci komunijnych i ich rodziców w sobotę o godz. 9:00.
W związku z Uroczystością I Komunii Św. informujemy, że w przyszłą niedzielę Msza św. z godz. 12:00 wyjątkowo rozpocznie się kwadrans później tj. o godz. 12:15. Prosimy Parafian w miarę możliwości, by przyszli w następną niedzielę na inną Msze św. niż 10:30, tak by udostępnić kościół dzieciom, rodzicom i gościom.
Kolekta w przyszłą niedzielę przeznaczona będzie na potrzeby naszej parafii na opłaty za gaz.

Porządek nabożeństw: 6 - 13 maja 2018

SZÓSTA NIEDZIELA WIELKANOCNA 06.05

7.30 Za + Mirosławę Witwicką (od sąsiadki)
9.00 1 int. Za ++ Sonię Morgała (II rocznica śmierci)
2 int. W intencji Konrada z okazji 18.rocznicy urodzin z podziękowaniem za otrzymane łaski
oraz za + Henryka Kamińskiego
10.30 W intencji dzieci wczesnokomunijnych i ich rodziców
12.00 O Boże błogosławieństwo i dary Ducha Świętego z okazji 60.rocznicy urodzin
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 1 int. Za ++ Lesława Hawling, Danutę Wieniewską i Helenę Czelny
2 int. Za + Romana Klepka (XI rocznica śmierci)

PONIEDZIAŁEK 07.05

8.00 1 int. Za ++ rodziców Agnieszkę i Stanisława Maciejewskich z prośbą o spokój duszy i radość wieczną
2 int. Za + ks. Andrzeja Cubera i + ks. Andrzeja Rothera
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za ++ Eryka i Annę Tomeckich

WTOREK - UROCZYSTOŚĆ ŚW. STANISŁAWA, BISKUPA I MĘCZENNIKA 08.05

8.00 1 int. Za + + rodzeństwo Halinę, Stanisława i Włodzimierza
2 int. Za + Stanisława Kuśmierskiego
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za + + Stanisławę i Józefa Wołodko

ŚRODA 09.05

8.00 Za + Wojciecha Sienkiewicza oraz za ++ rodziców Genowefę i Mariana i ++ teściów Marię i Franciszka oraz za ++ z rodziny
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 1 int. Za + + Jadwigę Nowicką (rocznica śmierci), jej rodziców i rodzeństwo oraz Stanisławę Kuć w dniu imienin 2 int. Za ++ rodziców Piotra i Monikę Nowak

CZWARTEK 10.05

08.00 1 int. W intencji Zofii Leńczyk z okazji rocznicy urodzin
2 int.
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za + Zofię Handwerker oraz + brata Jana

PIĄTEK 11.05

08.00 W intencji ks. Łukasza Walaszka z okazji 8.rocznicy święceń kapłańskich
16.30 Za + męża Alojzego Widera oraz za ++ z pokrewieństwa
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 Za + męża Eugeniusza i ++ z rodziny Apostel

SOBOTA 12.05

08.00 Za + męża Kazimierza Skorupkę (XXI rocznica śmierci) oraz za ++ rodziców Antoniego i Mariannę Skorupka
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 1 int. Za ++ rodziców Mikołaja i Jadwigę Czakańskich i ++ z rodziny
2 int. Za ++ Marię i Jana Ochała

NIEDZIELA – UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO 13.05

7.30 Za ++ Łucję i Szczepana Czakańskich, za Jadwigę i Mikołaja Czakańskich, za Zofię Dominicką oraz za ++ z rodzin Czakańskich, Dominickich i Szczepanek
9.00 1 int. Za ++ Adama, Marię, Jerzego i Mariana Rostek
2 int. Za ++ rodziców Stanisławę i Józefa oraz Anielę i Jana
10.30 W intencji dzieci pierwszokomunijnych i ich rodziców
12.15 1 int. Za + męża Bogdana Kajdana (rocznica urodzin)
2 int. Za + męża Wiesława Sielskiego (rocznica śmierci)
17.30 Nabożeństwo majowe
18.00 1 int. Za + Józefę Kolasa (I rocznica śmierci)
2 int. Za + Rudolfa Student oraz za ++ z rodziny z obu stron

Strona 3 z 68

Parafia
Najświętszych Imion
Jezusa i Maryi

ul. Przyklinga 12, 
40-551 Katowice-Brynów
tel. 32 251 86 60
brynow.jm@archidiecezja.katowice.pl


Msze Święte:

niedziele i święta:
7:30, 9:00, 10:30, 12:00, 18:00

dni powszednie:
8:00, 18:00

piątki
8:00, 16:30 (szkolna), 18:00


Nabożeństwa

Adoracja Najświętszego Sakramentu
czwartek 17:00 – 18:00

Nabożeństwo ku czci Serca Pana Jezusa
pierwszy piątek 8:30, 18:30


Kancelaria Parafialna

poniedziałek - piątek
18:45-20:00

W sprawach pilnych
dotyczących np. pogrzebu,
wezwania do chorego
proszę dzwonić na probostwo,
tel. nr 32 2518 660.

 

 chrzty i roczki

1. niedziela miesiąca 12:00

 

protokoły przedślubne
po mszy św. wieczornej - po umówieniu


numer konta bankowego:
BOŚ: 05 1540 1128 2001 7050 4713 0001


 

Szukaj na stronie